ตามทฤษฎี “วัฏจักรของการกัดกร่อน” ของ วิลเลียม มอร์ริส เดวิส หลังจากเปลือกโลกยกตัวขึ้นก็เกิดขบวนการกัดเซาะของน้ำ

การเปลี่ยนแปลงเปลือกโลก 

ตามทฤษฎี “วัฏจักรของการกัดกร่อน” ของ วิลเลียม มอร์ริส เดวิส

หลังจากเปลือกโลกยกตัวขึ้นก็เกิดขบวนการกัดเซาะของน้ำมีพัฒนาการแบ่งเป็น 3 ช่วงอายุคือ

ช่วงอายุน้อย เปลือกโลกที่ยกตัวขึ้นถูกแม่น้ำกัดเซาะเป็นหุบเขาลึก

ช่วงเติบโตเต็มที่ หุบเขาถูกกัดเซาะแผ่กว้าง

ช่วงอายุมาก หุบเขากลายเป็นที่ราบแผ่กว้าง

ด้านล่างที่เป็นหินเนื้ออ่อน น้ำกัดเซาะทางด้านข้าง

เกิดทางเดินน้ำลักษณะโค้งตวัด

ส่วนที่โค้งมาก เกิดทางน้ำไหลลัดทางเดิน ส่วนที่เหลือเป็นน้ำขังจากโค้งตวัดเกิดเป็นทะเลสาบรูปแอก

ตอนปลายของทางน้ำไหลลงสู่ทะเล เกิดการตกตะกอนที่น้ำพัดพามาทับถม เรียกดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ